Και όσο ανεβαίνω χάνομαι

και όσο αφήνομαι πνίγομαι γιατί τα μονοπάτια τούτα είναι ξαναπερπατημένα και φθαρμένα που ώρες ώρες είτε μου τα αλλάζεις είτε με ξαναπας στα ίδια

Και όσο θα βρίσκω άμυνες τόσο θα απομακρύνομαι

μα και αν βρω μια καλή,μία που να ταιριάζει να αφεθώ?

Και αν με πας καρδιά μου σε μονοπάτι χωρίς γυρισμό και εγώ στη πορεία μείνω μόνη,πως θα βρω το κουράγιο να συνεχίσω...?