Λοιπόν,η βροχή πάντα θα μου δημιουργεί μια αίσθηση θαλπωρής αλλά και τεμπελιάς όταν έρχεται..Μου είναι σχεδόν αδύνατον να πιάσω την εργασία μου-την οποία πρέπει να παραδώσω σε 1 μήνα,αδύνατον επίσης να μη χουχουλιάσω στο χοντρό μου πάπλωμα,αδύνατον να μη τον σκεφτώ,αδύνατον να μην τον πάρω τηλέφωνο..Είναι η πρώτη φορά μετά από 3 χρόνια που ακούω τη βροχή και δε με πιάνει ΜΟΝΟ η μελαγχολία μου,νιώθω γλυκά,γαλήνια και ήρεμα γιατί ξέρω ότι μπορώ να τον πάρω τηλέφωνο και να ακούσω <<έλα μωρουλίνι μου>>...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου