Πάντα ήθελα να κάνω μια έρευνα για το τι είναι και ποιο το άλλο μισό τού καθενός.Να δω αν το έχουν βρει οι περισσότεροι από εμάς και αν ναι ποιο είναι...Τι σημαίνει για τον καθένα μας?αυτό που μας γεμίζει,αυτό που μας διασκεδάζει ?είναι κάτι υλικό κάτι ουσιώδες ή μήπως κάτι πολύ χαζό?Και αν το έχουμε βρει του έχουμε δώσει υπόσταση,πόσο δυνατό είναι?Είναι το forever άλλο μας μισό ή είναι ένα πρόσκαιρο?Αν με ρωτούσες μικρή θα σου έλεγα πως το άλλο μου μισό είναι ο μπαμπάς μου..πιο μετά μια φίλη μου..το αγόρι μου..Τα "άλλα μου μισά" αλλάζουν,δε μένουν...Γιατί να μην έχουμε πολλά "άλλα μισά"?Καταλαβαίνεις το άλλο σου μισό με το πόσο κενό σου μένει στο τέλος,με το πόσο μόνος νιώθεις χωρίς αυτό....είναι αυτό που όταν φύγει θα σε κάνει να γίνεις καλύτερος για όταν θα επιστρέψει πίσω σε σένα...αυτό που σκέφτεσαι στις πιο φρικαλέες στιγμές σου,που ξέρεις ότι θα πρήξεις και θα σ'αγαπάει και αύριο.Το άλλο μας μισό είναι ικανό για πολλά στη ζωή μας μάλλον,ίσως για αυτό το ονομάζουμε "άλλο μισό".Εμένα αυτή τη στιγμή μου γεμίζει τη ζωή με ένα απλό άγγιγμα...
Το άλλο μου μισό; Το αγαπάω; Το ζηλεύω; Το λατρεύω; Όχι απαραίτητα. Το άλλο μου μισό μπορεί να είναι κι αυτό που μισώ και αγαπώ παράλληλα πιο πολύ. Μεγάλη κουβέντα το άλλο μου μισό. Παράλληλα τόσο όμορφο να σε γεμίζει όταν μοιράζεσαι στιγμές με ένα μισοφέγγαρο ακόμα και το ενώνεις με το δικό σου.
ΑπάντησηΔιαγραφή