Eίναι που...

Γίνεται κάτι "μαγικό" όταν είμαι στις δύσκολες στιγμές μου..Kάνω συγκρίσεις.Συγκρίνω μεγαλύτερους με μικρότερους,παλαιότερα με νεότερα,καταστάσεις με ταινίες....Και καταλήγω σε 2 πράγματα να απογοητεύομαι γιατί συνήθως τα άτομα που αγαπώ φέρνουν ομοιότητες με ανθρώπους που "τους φοβάμαι" και ταυτόχρονα να καταλήγω στο ότι υπάρχει  ένα πρόγραμμα "fixed"...Σα να ενώνω κομμάτια παζλ και να μου δίνουν μια εικόνα... :


Μετά από κάποιες καλές μέρες έρχονται (πάντα) κάποιες αδρανείς, (πιο συχνά) άσχημες μέρες..
Κάνεις μια συζήτηση και συνειδητοποιείς ακόμα περισσότερα..(οι ομοιότητες που λέγαμε..),όμως εδώ ίσως απλά να είναι σύμπτωση γιατί υπάρχει και ο παράγων φόβος..Φοβάμαι μη μοιάσω,μη μοιάσει,μην πληγωθώ και τα συναφή..


Ξέρω τώρα δε καταλαβαίνεις πολλά,είναι που ανησυχώ...
είναι που θέλω να σου πω σ'αγαπώ και το ακούει εν τέλει το μυαλό μου(είχα ξεχάσει πόση δύναμη έχουν τα μάτια)
είναι που θέλω να το ζήσω και δε μπορώ
είναι που......
Καληνύχτα