Άνθρωποι με λογική μαζευτείτε. Είναι μερικές φορές που αναζητάς διακαώς τέτοιο στυλ ανθρώπων..Αφού αυτά που ακούς και συμβαίνουν δε μπορείς να τα εξηγήσεις,ούτε και να τα ελέγξεις.
Συμβαίνει τώρα στη πόλη : Μια καρδιά μόνη και έρημη προσπαθεί να ξανακερδίσει το αγόρι της(χωρίς να δίνει πολλές ελπίδες) ενώ παράλληλα το επίπεδο της οικογένειας έχει φτάσει σε σουρεάλ ύψος..
Στο 21ο επεισόδιο στις οικογενειακές ιστορίες θα δείτε : τον πατέρα που ζει μακρυά από την οικογένειά του να τηλεφωνεί στη κόρη για να του πάει τον εγγονό του ο οποίος θα αντικρίσει τη νέα του γιαγιά
Η παλιά γιαγιά επαναστατεί ενώ η μεγάλη κόρη απορεί..ΤΗ ΠΑΛΕΥΕΙ?
Σε είδα : όχι στο Σύνταγμα ούτε στο Κολωνάκι αλλά στον ύπνο μου. Είμασταν λέει σε μία καφετερία και μου 'λεγες σ'αγαπώ...
Με το δεξί : θέλω να αλλάξω το σπίτι και το "σπίτι"μου γιατί μερικούς ανθρώπους δε τους διαλέγεις και αυτό πολύ με θλίβει..ούτε μπορώ να τους ανέχομαι..Ακούς Σούλη? Θέλω ένα σπίτι όπου θα στεγάσουμε στο σαλόνι βραδιές με καλύτερους φίλους,μια κρεβατοκάμαρα που θα κάνω σεξ με το αγόρι μου (αν καταφέρω να το ξανακερδίσω) αλλιώς βάζουμε μαξιλάρες για νύχτες χαλάρωσης με τις γάτες μου,μία κουζίνα που θα φτιάχνει μόνη της φαΐ,μπάνιο με σπα για να μουλιάζω με το αγόρι(ξέρεις ποιο,δε ξαναλέω) εμμμμ και ένα μπαλκόνι με θέα τη θάλασσα για να την ατενίζω αλλά και για να μπορώ να πηδήξω σε αντίξοες συνθήκες.
Ήρθε το τέλος : ναι είμαι άνετη και ωραία γιατί δε μπορώ να είμαι κάτι άλλο σε αυτή τη ΄ φάση,δε μπορώ να είμαι ούτε ερωτική ούτε ερωτευμένη ούτε γυναίκα ούτε κόρη..έχω αδρανοποιήσει τις ιδιότητές μου μέχρι "κάτι"να τις ξαναβάλει μπρος! ένα γκάζι,ένα νάζι,ένα αγιάζι μπας και ξυπνήσω...θα το βρω που θα πάει,θα μού ρθει δε μπορεί..!Adios.....
