Kέντρο Αθήνας..

Πόλη ακούραστη,πολυτάραχη,πολυπολιτισμική,βρώμικη και "μάνα" όλων των εθνοτήτων..Στη Πανεπιστημίου το τοπίο σε πάει 2500 χρόνια πίσω με τους όμορφους κίονες και τα μεγαλοπρεπή κτήρια-για λίγο,για πολύ λίγο.Φωνές από πολιτικούς πρόσφυγες μέσα από τις σκηνές τους και ένα απέραντο "κίτρινο"που διαχέονταν παντού-όπου υπήρχαν άνθρωποι ταλαίπωροι που ήθελαν να κάνουν τις δουλειές τους στην Αθήνα και δεν είχαν άλλο μέσο.Μουσική στα αυτιά -κάτι πολύ χορευτικό- για να επιβιώσω από τους θορύβους και τη σκέψη μου στο μάθημα που άφησα πίσω,ΕΠΙΤΥΓΧΑΝΟΝΤΑΣ.Φτάνοντας στο βιβλιοπωλείο στην οδό Πεσμαζόγλου και μπαίνοντας στη στοά με περιέβαλε αυτή η "ησυχία των γραμμάτων"  όπως πολλές φορές την έχω ματα-αισθανθεί. Είναι αυτή η ησυχία από τα βιβλιοπωλεία όπου ο υπάλληλος θα συνεννοείται σιωπηλά με τις εκδόσεις-τα βιβλία που περιμένουν στο ράφι για να πάρεις κάποιο και ένα καφέ κουλτουράκι έπαιζε το no speak americano σαφώς σε jazz εκτέλεση. Αν είχα ένα βιβλίο μαζί μου θα έπαιρνα τη γραμματική των λατινικών(πόσο ειδικευμένο για ένα τέτοιο τοπίο) και θα το αποστήθιζα σε χρόνο μηδέν! Η μυρωδιά του καφέ και η απόλυτη γαλήνη που προσέφερε η στοά ήταν ιδανικά πραγματικά για να ξεφύγεις από ό,τι σε ξε-βολεύει. Όμως ποιος να τρέχει μέχρι το κέντρο της Αθήνας..Πραγματικά το να φύγω μου προκαλούσε  δυσφορία-πως να πάω πίσω στον άθλιο και γκρίζο Πειραιά..Στο μετρό Συντάγματος συνειδητοποίησα ότι ο Έλληνας μπορεί να λέγεται ότι είναι της τελευταίας στιγμής αλλά είναι της πρώτης όταν πρόκειται για τις οικονομίες του-υπόθεση εισιτηρίων. Ο Έλληνας χάνει τη χαλαρότηρά του από την οποία πήγαζε το χαμόγελο και ο αυθορμητισμός που χαρακτηρίζει αυτό το λαό. Όλοι στην ουρά ήταν θλιμμένοι-κανείς δε μιλούσε στον άλλον ΣΚΟΠΟΣ :τα εισιτήρια. Χάσαμε την αρχοντιά μας,τη διάθεση για επικοινωνία...Αφήνοντας την Αθήνα με τα προβλήματά της , μπαίνω σε μετρό και ηλεκτρικό σχεδόν άδεια. Και εκεί σκέφτομαι πόσοι άνθρωποι συνδυάζουν τα μέσα για να φτάσουν στις δουλειές του-λόγω της απεργίας των λεωφορείων δεν υπήρχε ψυχή! "Οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία ορθώς διεκδικούν όμως γιατί με τέτοιο τρόπο?εις βάρος του απλού λαού?" χέστηκαν οι κυβερνήσεις αν ο ταλαίπωρος ο Έλληνας έχει να πάει στη δουλειά του....

Κλείνομαι στο σπίτι ακούγοντας μουσική και διαβάζοντας βιβλία....

Σκεπτόμενη την Ελλάδα σε μια φωτογραφία  όπου αριστερά έχει τον Φεραίο και δεξιά τον Κοραή να την σώζουν και να τη στηρίζουν στην αποτίναξη.

Τώρα αυτή τη φώτο μπορώ να τη φανταστώ εκατέρωθεν με ΔΝΤ και Μέρκελ...

Η αλλαγή έγκειται στα χέρια που μας κρατούσαν...τότε μας κρατούσαν τώρα απλά μας σέρνουν.....

Απλότητες.....

Ημέρα Αγίου Βαλεντίνου : στις 11μ.μ καναπές και Ράδιο Αρβύλα..

Ξέρω μπορεί να μην φαίνεται ρομαντικό όμως σε τέτοιες καταστάσεις ο άνθρωπος βάζει την ατμόσφαιρα. Τα άλλα απλά είναι αφορμές...


Δίνω μάθημα μέχρι τις 9 και είμαι ενθουσιασμένη(με λες τρελή?+φωνω μαζί σου) μετά θα έχω εσένα -σε μία αγκαλιά σε έναν καναπέ ανάμεσα από κάτι καλό που ετοιμάζω..έτσι για να δούμε Ράδιο Αρβύλα
μετά θα σε αγκαλιάσω και θα σε ξανα-αγκαλιάσω
μετά θα με κοιτάς με αμηχανία γιατί κάτι θα θες να μου πεις αλλά δε θα μπορείς

μετά θα πάρω μαζί μου τη μυρωδιά σου και θα κοιμηθώ..


έτσι απλά γιατί αγαπώ και θα αγαπώ και θα αγαπιέμαι και αυτή η δυνατότητα με κάνει απλά δυνατή....

Έλα πάρε με~Γιάννης Χαρούλης

Mικρές καληνύχτες με Χαρούλη....

Συννεφα του γιαλου-Γιάννης Χαρούλης

Μάνος Ξυδους & Γιάννης Χαρούλης ~ Αυτή η νύχτα

if u could make a new start...

Πως θα ήτανε αν όλοι(οι μη ευχαριστημένοι) τα βροντούσαν όλα και ξεκινούσαν κάτι καινούριο από το μηδέν..? θα έκαναν τα ίδια λάθη? οι άνθρωποι-θα ήταν οι ίδιοι στο περίγυρό τους ή θα ήταν άλλοι?οι δουλειές,οι ασχολίες? τα αμάξια-τα σπίτια οι διαθέσεις?οι άμυνες οι συμπεριφορές?η αγάπη και η αλήθεια που ψάχνει ο καθένας μας-θα τα ψάχναμε με τα ίδια κριτήρια? Πως ένα ηλιόλουστο και κρύο απόγευμα Κυριακής μπορεί να σε γεμίσει απορίες να σε βάλει σε σκέψεις και σε περισυλλογή! και επειδή τις ερωτήσεις όλοι έχουμε το ελεύθερο να τις κάνουμε όπως και το να ξεκινήσει κανείς από την αρχή, γιατί τότε όλοι ρωτάμε και κανείς μα κανείς δε κάνει αυτό το μεγάλο βήμα?...όλοι ξέρουμε την απάντηση...εδώ δεν έχουμε να φάμε θα αλλάξουμε άρδην τη ζωή μας? Βασικά,ας ξεκινήσουμε να ονειρευόμαστε..και μετά ας αλλάζουμε ό,τι μπορεί να αλλαχθεί.Τα όνειρα είναι γλυκά και στη φαντασία μας βέβαια έτσι μπορεί να γίνουν τεράστια (που λέει και ο Χαρούλης μου).. Όνειρα όπως παντοτινή υγεία και νιότη, όμορφα σπίτια με θέα ,παντοτινές αγάπες παντοτινές εμπιστοσύνες.. και πάει λέγοντας...είδατε πόσο ωραία είναι τα όνειρα? και αν αλλάζαμε κάτι αυτό τι θα ήταν?ίσως μια καθημερινή ασχολία,ένα σπίτι,μια δική μας άσχημη συμπεριφορά -κάποιου άλλου-ένα χούι μας? γιατί όμως να αλλάξουμε εμείς και να μπούμε σε τρυπάκια που μας πάνε στο κομπλεξισμό και να μην έχουμε ανθρώπους που μας δέχονται όπως είμαστε??

αν ξεκινούσα από την αρχή σίγουρα αυτό θα ήταν το πρώτο πράγμα που θα άλλαζα...όχι τους φίλους και τους ανθρώπους που αγαπώ αλλά θα πρόσθετα κι άλλους που ψάχνουν αυτό που ψάχνω...

αν ξεκινούσα από την αρχή σίγουρα θα είχα μια γάτα 

...θα ήμουν δημοσιογράφος ή χορεύτρια σε κάποιο μπαλέτο

...θα ήμουν ... θα ήμουν ....

...θα έκανα,θα έφτιαχνα ,θα έρανα....

Ωραία τα "θα" και τα όνειρα-οι φαντασιώσεις και τα υποσυνείδητα...όλα ωραία είναι..

όμως το μόνο που είναι σίγουρο είναι πως μπορείς να αλλάξεις το μέλλον σου,να το διαμορφώσεις όπως εσύ ονειρεύεσαι και νιώθεις

και αν δε μπορέσεις όλα-κάνε μερικά

συνέχισε να ονειρεύεσαι και να ελπίζεις-δίνει δύναμη και γλυκάδα(άλλοι δεν ονειρεύονται καν)

και αν δεν έχεις τα λεφτά έχεις το πείσμα και τη θέληση 

και αν δε μπορούν να αλλάξουν τα υλικά μπορούν να αλλάξουν αυτά που περνάνε από το χέρι σου... 

κλείνω τα μάτια και σκέφτομαι -όχι την όποια μου αρχή αλλά αυτά που θα αλλάξω 

και θα δεις τότε πως σιγά σιγά θα νομίσεις ότι ξεκινάς κάτι νέο...

(ζήτω η αισιοδοξία)

                                                                                                            Βy k.

Σύγχυση!

Είμαι σε φάση σύγχυσης...                                                  

..σε φάση απόλυτης αποσύνθεσης

..σε φάση τραγική(Μακρόπουλος)

...σε φάση έλλειψης

και ναι μη μου πεις ότι είναι από το πολύ το διάβασμα.Είναι από το πολύ ΧΑΜΈΝΟ διάβασμα...

από το πολύ χαμένο χρόνο που δε μπορώ να κάνω ένα δημιουργικό διάβασμα,με το οποίο θα μάθω θα αποστηθίσω και θα πάω να γράψω (όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΟΎ)

Έχω και άλλη παρατήρηση..πού πήγε το πρώτο έτος που ανταλλάζαμε κάναμε δείχναμε?....τώρα ο καθείς τη πάρτη του... και βέβαια ΣΥΓΧΥΣΙΣ γιατί εγώ δε λειτουργώ έτσι.. αλλά τι να κάνεις.. οι άνθρωποι προχωράνε και δε προχωράνε κατά ζεύγη εκτός αν παντρεύεσαι..

Μου λείπεις και εσύ που έχω αρχίσει και ξαναδένομαι
μου λείπουν οι ξέγνοιαστες μέρες και οι φίλοι μου....
πφφ το παρατώ το κείμενο ..

... προσέφερε κάτι καλό..15'δημιουργικότητας. ΣΩΤΉΡΙΑ
..ίσως καθαρίσει το θολωμένο μου μυαλό!!