Είναι αυτό που σε πιάνει όταν χρωστάς 9 μαθήματα,είναι που τελειώνουν τα έτη της σχολής,είναι που σε πιάνει ένας υπέρμετρος ανταγωνισμός <<τι θα κάνει ο άλλος>> και <<αν μείνω πίσω και δίνω τα μαθήματα μόνος σα τη καλαμιά στο κάμπο>> είναι όλα αυτά που θες να ζήσεις στη σχολή αλλά και τίποτα από τις αθέατες πτυχές της φιλοσοφικής. Διότι περί αθέατων πλευρών πρόκειται...Έχεις από τη μία τη χαρά και την ασφάλεια που απολαμβάνεις με την παρέα σου αλλά και το γεμάτο κοκκινάδια γραπτό σου καθώς και την ελαφρώς απαξιωτική φάτσα της καθηγήτριας να σου λέει ούτε για 3 δεν είναι το γραπτό σου. Δε βαριέσαι..Όλα θα τα περάσω στη σφαίρα της αισιοδοξίας. Θα απολαμβάνω τη φοιτητική μου ζωή,θα χαίρομαι τους φίλους μου,τους βαθμούς που θα με κόβουν από το μάθημα,"τις φίλες της εξεταστικής",τα απρόσμενα συμβάντα,τα αλισβερίσια στα αμφιθέατρα -στα σπουδαστήρια στο κυλικείο- στα τραπεζάκια των κομάτων,τα σκουλαρίκια από τους πλανόδιους,το πτυχίο....Ω, τι ωραία που θα απολάμβανα ένα πτυχίο..ένας κύκλος θα κλείσει και ένας άλλος θα ανοίξει. Μία χώρα θα αφήσω και κάπου αλλού θα πάω..!Καλώς όρισες στ' εξάμηνο...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου