Υπόσχομαι από 'δω και πέρα να είσαι μόνο πρωταγωνιστής στα όνειρά μου και να μην σκέφτομαι το μέλλον...


υπόσχομαι

Λένε πως οι μοναχικοί άνθρωποι αγαπάνε τη μοναξιά τους.  Επίσης λένε πως εμείς του είδους χτίζουμε τοίχους αντί για γέφυρες..

Από μικρή νομίζω πως έκανα την είσοδό μου στο είδος..
Έπαιζα πάντα με παιδιά στη γειτονιά μου πιο πολύ από το καθένα όμως η ευτυχία που ένιωθα όταν ήμουν μόνη στη δωμάτιο κόβοντας και φτιάχνοντας κολάζ από κόμικς και περιοδικά δε περιγραφόταν. Τα χρώματα των εξώφυλλων, η μυρωδιά και η γυαλιστερή υφή των σελίδων όλα αυτά συνέθεταν ένα ξεχωριστό δικό μου κόσμο..
Η αδερφή μου μεγάλη τότε για τα δικά μου δεδομένα δεν έμπαινε σε αυτό το κόσμο..
Τότε δεχόμουν αγάπη από παντού γιατί ήμουν μικρή και τη χρειαζόμουν για να "μεγαλώσω σωστά"..

Μεγαλώνοντας έτσι ζώντας μες στους δικούς μου κόσμους έρχομαι στο σήμερα όπου έχω μάθει να απολαμβάνω την ησυχία που προσφέρει το να ακούς την μοναξιά σου. Σε μαθαίνει να σκέφτεσαι και να υπολογίζεις. Σε βοηθάει στην ωρίμανση των συναισθημάτων σου.. Σκέφτεσαι στιγμές,λόγια και πράξεις που σε μεθάνε και τελικά σε κάνουν να αγαπάς..

Μια απώλεια μπορεί να εντείνει την κατάσταση μοναξιάς ενός μοναχικού.. Δεν είναι πάντα παραγωγική η μοναχικότητα ούτε βοηθαέι πολύ αν δε μάθεις να τη χειρίζεσαι. Η απώλεια σε αναγκάζει να τη χειρίζεσαι γιατί η ανάγκη για ηρεμία είναι άπειρη όπου και καταχράζεσαι της μοναχικότητάς σου. Επίσης είναι υπεύθυνη για τους τοίχους που λέγαμε πιο πάνω. Ναι, σε απομονώνει πολλές φορές από ανθρώπους-ενίοτε τους χάνεις κιόλας (αν δεν αξίζουν και πολύ).

Στη ζωή μου πάντα ζούσα με μια θέληση και ανάγκη να είμαι εγώ και η μοναξιά μου πολλές φορές το εκμεταλλευόμουν αυτό και λίγο και έκανα και το κομμάτι μου (όχι χωρίς συνέπειες). Μέχρι που έφυγες απο τη ζωή μου και άδειασε τόσο που δεν είχα πλέον τόσο μεγάλη την ανάγκη να είμαι μοναχική(όχι μόνη). Και αυτό όχι γιατί αποφάσισα να πάρω σβάρνα τα πιο "hot σημεία αυτής της πόλης" ούτε γιατί ξύπνησε το ζωο μέσα μου. Έφερες άλλα που με γέμισαν-που ακόμα και αν φύγουν θα είμαι πάλι πλήρης γιατί μου γέννησαν συναισθήματα πρωτόγνωρα και σκέψεις τόσο ανάλαφρες. Και μόνο κάπως μαγικά γίνεται όλο αυτό.. Μάλλον εσύ το έκανες επειδή μού 'φυγες..

Ακόμα και οι πιο σίγουρες σχέσεις άλλαξαν(βλέπε αυτή με τη μάνα) προς το καλύτερο.


Ακόμα και σήμερα ένιωθα τόσο ωραία μέσα στη μοναξιά μου γιατί είχα τόσο όμορφα πράγματα να σκέφτομαι και τόσους ανθρώπους που είναι γύρω μου.. Χάρη σ'αυτούς δεν είμαι μόνη.. 
αλλά επιτρέψτε μου να είμαι μοναχική..
το χρειάζομαι..

Tip of the night : αγαπήστε κάποιο χαρακτηριστικό σας, σας φέρνει πιο κοντά στο να καταλάβετε ποιοι είστε και τι θέλετε. Καληνυχτερίδες ντε.. :)

be a Diva!

Είναι όμορφο λοιπόν στις μέρες μας να κάνεις πράγματα

να είσαι δημιουργικός

να ψάχνεσαι 

και να "μαμουνιάζεις" λόγω περιέργειας

μπλα μπλα μπλαααα


Αυτό άραγε έχει και το ανάλογο τίμημα και την ανάλογη συμπεριφορά?
Πρέπει δηλαδή να γίνεσαι πιο σκληρός και ανεξάρτητος τόσο που να αλλάζεις και ως άνθρωπος?
ή είναι κάτι άλλο και τσάμπα προβληματίζομαι για την συμπεριφορά ορισμένων..
Είναι η Ντιβιά ο νέος τρόπος αντιμετώπισης?

Συνειδητοποιώ πως φίλε μου το ένα βήμα παρακάτω το κάνεις όταν προχωράς τη ζωή σου μένοντας ο ίδιος άνθρωπος που ήσουν πάντα αλλάζοντας μόνο τα απολύτως απαραίτητα για να επιβίωσεις όχι για να λες πως άλλαξες
και οι λεπτομέρειες περιττεύουν αφού ο καθείς τελικά θα κάνει αυτό που τον βολεύει..

So be a Diva and keep going ;)