Το να αισθάνεσαι μοναδικός είναι κάτι που το αποκτάς..Λόγω των δύσκολων συνθηκών είναι δύσκολο να το βιώσεις ή μάλλον να σε κάνουν να το βιώσεις.Γιατί μεγαλώνοντας και αναθεωρώντας καταλήγω στο ότι ένα μεγάλο κομμάτι του να νιώθεις μοναδικός είναι καλλιεργήσιμο από άλλους είτε αυτό λέγεται οικογένεια είτε φίλοι ή σύντροφοι.Δε θα ξεχάσω ποτέ τη φράση της γιαγιάς μου της οποίας προηγήθηκε και η ευχή της, μου λέει : "Παιδί μου, ο άνθρωπος που θα σε κάνει να αισθανθείς μοναδική-αυτός σε αγαπάει βαθιά" .
Το λογικό είναι να νιώθεις μοναδικός επειδή σε κάνει η οικογένεια σου και οι σχέσεις που έχεις δημιουργήσει..Υπάρχει όμως και η πιθανότητα να νιώσεις μοναδικός από κάπου που δεν περιμένεις,από ένα δευτερεύον άτομο,από έναν ουσιαστικά άγνωστο.
Εκεί εκπλήσσεσαι και αναθεωρείς...
Αν έχεις μέσα σου κατώτερα συναισθήματα έχεις μεγαλύτερη την ανάγκη να νιώσεις έτσι..
Δε θα ασχοληθώ άλλο με το πως γίνεσαι έτσι (μοναδικός) αλλά ξέρω πως η γιαγιά μου για 67 χρόνια το αποδεικνύει με τη πρώτη ευκαιρία στο παππού χωρίς να χρειαστεί να αποδείξει τίποτε άλλο,χωρίς φανφάρες και δώρα και μεγάλα λόγια. Όταν αγαπάς είναι το βασικό συστατικό να δείχνεις στον άλλο πόσο μοναδικός είναι για σένα,το οφείλεις και δε προσπαθείς για αυτό,γιατί πρέπει να αγαπάς για να σου βγει,πρέπει να θαυμάζεις και να σκέφτεσαι...
Ήθελα να γυρίσω στις παλιές εποχές,των γιαγιάδων μας, όπου ήταν όλα πιο αγνά και πιο λευκά,πιο καθαρά και πιο ξεκάθαρα γιατί είχες να ασχοληθείς με το πως η οικογένεια σου θα είναι ευτυχισμένη και όχι με το πως θα είναι ο ένας ευτυχισμένος.Δε παραπονιέμαι και δε μ'αρέσει να μακρηγορώ..
Όμως ενίοτε χάνω την αθωότητά μου,ψάχνω το συναίσθημα του να είμαι μοναδική--μου το παίρνουν!!
...όπως μου είπαν μια φορά: ''Μη βρίζεις,γιατί εξαφανίζεται η αθωότητα από το βλέμμα σου"- κατάφερε και τη διέκρινε-άρα την είχα..Πόσο αγαπώ αυτό το συναίσθημα,το συναίσθημα του να νιώθεις μο-να-δι-κός..
