Υπάρχουν περίοδοι στη ζωή μας που τα πράγματα γύρω μας τρέχουν με τέτοια ταχύτητα που σε πιάνει φόβος πριν ακόμα καταλάβεις πως είναι πολύ αργά. Εξέλιξη,άνοδος,καταξίωση,παιδεία,έρωτας,ασχολίες....Οι σκέψεις μου μπερδεύονται δίχως τέλος.Άραγε πότε θα μπουν στη θέση που τους πρέπει?Παίρνω το μόνο σταθερό παράγοντα: οικογένεια..
Ίσως το μόνο στήριγμά μου..
Και αυτή με μπερδεύει-με αγχώνει.Δεν ήμουν και πολύ έτσι.Κάτι μου έχει φύγει ή μάλλον διαφύγει!
Τρομάζω στην ιδέα του βολέματος ,της απώλειας,του κενού!
Γουστάρω την εξέλιξη και την πρόοδο..Να κάνω μια λίστα μπας και ξεμπερδευτώ?
Το μπέρδεμα έγκειται στο ότι έχω τα πρόσωπα αλλά δεν έχω τις συνθήκες...έχω τις προϋποθέσεις και δεν έχω το αποτέλεσμα..
Χθες έψαχνα υποτροφίες πάνω στο χορό σε ξένη χώρα..Να το θεωρήσω ως τάση φυγής ή υπέρτατη επιθυμία που μου έχει μείνει σαν ερωτικό απωθημένο?
Η αλήθεια είναι πως είναι το μοναδικό ποστ στο οποίο σκέφτηκα τόσο πολύ,συνήθως γράφω αβίαστα..Μάλλον προσπαθώ λανθασμένα ή δεν έχω τις κατάλληλες προϋποθέσεις ενώ νομίζω το αντίθετο...
Απίστευτο mess! Ίσως να είναι και η επιρροή απο τα χθεσινά κακώς κείμενα της χώρας.......


