Διαλύεις σχέσεις γιατί δεν έχεις υπομονή....Έλα μην κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλό σου..δεν είχες υπομονή για τον συγκεκριμένο τύπο,που η δική του υπομονή είναι αξιοθαύμαστη όταν μπαίνει στη κλίμακα της σύγκρισης με τη δική σου.Είσαι μόνη...Επιτέλους ελεύθερη ξανά να αποκτήσεις την χαμένη σου υπομονή ή....απλά να ελένγξεις αν τα αποθέματα σου είναι εκεί και σε περιμένουν να τα αξιοποιήσεις εκεί που εσύ τελικά θέλεις.Μήπως όμως και αυτά χάνονται όσο μένουν ανεκμετάλλευτα?ή σκονίζονται στη βαθυα αποθήκη της καρδιάς σου και τελικώς γίνονται άχρηστα?αξίζει να τα κρατήσεις λίγο ακόμη ατενίζοντάς τα ή πολύ περισσότερο αξίζει να τα αχρηστεύσεις?νιώθω την υπομονή μου να με κοιτάει κατάματα σαν ένα ορφανό παιδί και να μου λέει μην με αφήσεις....θα σε αφήσω στη καρδιά μου να σκονιστείς τόσο όμως όσο πιστεύω οτί μπόρεις να αντέξεις.μετά θα σε βγάλω και θα σε αξιοποιήσω..μόνο μην με προδώσεις σε χρειάζομαι όπως και εσύ εμένα..Μείνε δυνατή και αναλλοίωτη σα να μη πέρασε ούτε ένας κόκος σκόνης από πάνω σου.......
